หูอื้อ

หูอื้อเวลาพูดได้ยินเสียงตัวเองก้องสะท้อนไป กลับอยู่ในหัว บางทีหนวกหู

บางทีเผลอพูดเบาเกินพอดี ทำให้คนอื่นไม่ค่อยได้ยิน

บางทีเผลอพูดดังเกินพอดี หนวกหูเสียงตัวเอง

แถมไม่ค่อยได้ยินเสียงปกติทั่วไปอีก โหย

นี่ขนาดเพิ่งเป็นแค่สี่ ห้าวันยังรู้สึกหนวกหูเสียงตัวเองเลยนะ

ต้องขอขอบคุณ พ่อ แม่ น้องและนิค ผู้ใกล้ชิดของเรา ที่ฟังเราพูดมานานแสนนาน โดยไม่เคยเอยปากว่าหนวกหู

...................................................

ป.ล.หมอบอกว่าจะเป็นไปอีกสักอาทิตย์ สองอาทิตย์ ----- เฮ้อ

นิพนธ์ นิพพาน

โอ้นิพพาน แดนสงบ พบที่ไหน

ค้นเท่าใด สุดแสน แดนสงสัย

แท้จริงแล้ว หลับตาดู อยู่ที่ใจ

หยุดทุกสิ่ง ให้นิ่งไว้ ใจเห็นเอง

>>>>>>>>>>>>>>กี่หวีนิพนธ์

บันทึกอารมณ์ 25 ต.ค. 2546

ทำไม อ่อนไหว

จิตใจ พริ้วไป

ห้ามจิต อ่อนไหว จิตใจ ยากหยั่ง

อยากห้าม อยากตาม ไม่ได้ สักอย่าง

ยากไป กับใจ ยากบอก ยากสั่ง

แข็งใจ ฝืนใจ จิตใจเสียใจ

ตามใจ ปล่อยไป จิตใจเสียใจ

ทำไง ไม่ไหว

จิตใจ อ่อนไหว

ยังไง เสียใจ

นิ่งดู ตามใจ ถึงใจ เสียใจ ตามใจ

25 ต.ค. 46

เพราะมอบมากไป

ผ่านมาหลายวัน ลองนึกอยู่เรื่อยๆ ............ ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี

วันนี้รื้อโต๊ะนักเรียน ไปเจอสมุดบันทึกที่เราเคยเขียน

บันทึกอันนี้เขียนไว้สอง สาม ปีแล้ว ..............................

อย่าถือสาหาความกับเด็กเลย ........... ตัวเราช่างเล็กนัก